سایمون ویلیامز، بازیگر هالیوودی، ناگهان وارد دنیای ابرقهرمان‌ها می‌شود؛ زمانی که خودش به قدرت‌های ویژه‌ای دست پیدا می‌کند و به ابرقهرمان جدیدی به نام «واندر من» تبدیل می‌شود.

ناتنی‌های ازهم‌جداافتاده، جانی و جیمز، پس از مرگ مرموز پدرشان دوباره به هم می‌رسند. در جریان جست‌وجو برای کشف حقیقت، رازهای دفن‌شده‌ای فاش می‌شود که توطئه‌ای را آشکار می‌کند؛ توطئه‌ای که می‌تواند خانواده‌شان را از هم بپاشد.

یک بازیگر آمریکایی در توکیو که در تلاش است تا معنای زندگی‌اش را پیدا کند، به شغلی غیرمعمول می‌رسد: کار کردن برای یک آژانس "خانواده اجاره‌ای ژاپنی" که در آن نقش‌های موقتی برای افراد غریبه بازی می‌کند. در این مسیر، او دوباره معنای زندگی، تعلق و زیبایی ارتباطات انسانی را کشف می‌کند.

سفری پر از شجاعت و هیجان برای اسکوبوب آغاز می‌شود که در تلاش است تا شجاعت خود را به آقای کراب ثابت کند. او تصمیم می‌گیرد تا کشتی شبحی پروازکننده، یک دزد دریایی مرموز و شجاع را دنبال کند و به اعماق دریاهای تاریک و خطرناک سفر کند.

یک گروه از دوستان در حال گذر از بحران میانه‌سالی هستند. آن‌ها تصمیم می‌گیرند فیلم محبوب دوران جوانی‌شان را دوباره بسازند، اما زمانی که وارد جنگل می‌شوند، با اتفاقات غیرمنتظره‌ای مواجه می‌شوند.

داستان درباره‌ی یون بوم است که پس از تحمل آشفتگی‌های عاطفی در سئول، برای شروعی تازه به شهر کوچک سینسو نقل مکان می‌کند و به‌عنوان معلم مهمان مشغول به کار می‌شود. او که در ابتدا نسبت به همه‌چیز سرد و بی‌تفاوت است، به‌تدریج پس از آشنایی با سون جه‌گیو قلبش را باز می‌کند و مسیر تازه‌ای در زندگی‌اش شکل می‌گیرد.

در سال ۲۰۰۵، اشمیت و جنکو دانش‌آموز دبیرستان هستند؛ یکی شاگرد زرنگ و درس‌خوان، و دیگری ورزشکار باحال اما کم‌کار. تا سال ۲۰۱۲، آن‌ها به پلیس‌های تازه‌کار تبدیل شده‌اند که به‌صورت زوجی در گشت با دوچرخه کار می‌کنند و آرزوی دستگیری‌های بزرگ را دارند. پس از یک خرابکاری، آن‌ها را به‌صورت مخفی دوباره به دبیرستان می‌فرستند تا منبع یک مادهٔ مخدر مصنوعی خطرناک را پیدا کنند. آن‌ها نام‌هایشان را قاطی می‌کنند؛ اشمیت به کلاس‌های ساده می‌رود، برای نمایش «پیتر پن» تست می‌دهد و عاشق وِندی می‌شود، در حالی که جنکو به کلاس‌های پیشرفته (AP) می‌افتد و با شاگردان خرخوان و موفق دمخور می‌شود. این فرصت دوباره برای دبیرستان، اشمیت را دچار توهم بزرگی و خودبزرگ‌بینی می‌کند و همین موضوع مأموریت را به خطر می‌اندازد. آیا آن‌ها می‌توانند در حالی که ناخواسته به سرنخ‌های خلافکاران می‌رسند، رابطهٔ خودشان را هم سر و سامان بدهند؟

توگاشی، دوندهٔ بااستعداد، در مسابقات ۱۰۰ متر تسلط کامل دارد تا اینکه دانش‌آموز منتقل‌شده، کومیا، وارد می‌شود و او را ترغیب می‌کند که سخت‌تر تمرین کند. سال‌ها بعد، آن‌ها به عنوان رقبایی سرسخت در پیست مسابقه می‌دهند.

این یک سیتکام انیمیشنی دربارهٔ ماجراها و شیطنت‌های یک خانوادهٔ ناکارآمد است. هومر پدر خانواده‌ای دست‌وپاچلفتی، ناسالم و عاشق آبجو است؛ مارج همسر خانه‌دار و سخت‌کوش اوست؛ بارت پسری ده‌ساله و همیشه کم‌کار است (و به آن افتخار می‌کند)؛ لیزا نابغه‌ای هشت‌ساله و کم‌قدردان‌دیده است؛ و مگی نوزاد بامزه و ساکتی است که همیشه پستانک در دهان دارد.

دو سوم این درام جذاب، دوست‌داشتنی و اغلب خنده‌دار است. وقتی که تراژیک می‌شود، هم‌زمان تأثیرگذار و احساسی است. بازیگران فوق‌العاده‌اند و بسیار تلاش کرده‌اند. بسیاری از بازیگران مکمل به اندازهٔ بازیگران اصلی خوب ظاهر می‌شوند—چیزی که اغلب در بهترین سریال‌های کره‌ای درست است—و دو نقش اصلی دوم هم با د.او. رقابت کردند و توانستند حضور خود را حفظ کنند. همه‌چیز عالی بود و من لحظات خوبی داشتم. اما سپس به نظر می‌رسد نویسنده مسیر یا علاقه‌اش به داستان را از دست داد. او وقت را با خط داستانی فرعی بی‌معنی، یکنواختی و رفتارهای مسخره با شخصیت‌های اصلی تلف می‌کند و فرصت پایان دادن به یک داستان عاشقانهٔ بزرگ با شادی شایسته‌اش را از دست می‌دهد. حتی بازیگران دوست‌داشتنی اصلی هم به نوعی راه خود را گم کرده و شیمی آن‌ها که در بقیهٔ داستان برقرار بود، ضعیف شد. در نهایت نویسنده داستان را به‌سرعت تمام می‌کند، اما برای من اهمیتی نداشت چون انرژی داستان گرفته شده بود. با این حال، هنوز بیشتر سریال را دوست داشتم، فقط از پایان یکنواخت آن ناامید شدم.