در سال ۱۹۶۴، دختری نوجوان به نام کاتلین هریس تصمیم می‌گیرد برخلاف میل مادر مطلقه‌اش، به صومعه‌ای در جنوب آمریکا بپیوندد و راهبه شود. او برخلاف سایر خواهران مذهبی، در خانواده‌ای بدون دین بزرگ شده است و ایمانش را به‌تنهایی یافته است. در صومعه‌ای که تحت فرمان مادر اعظم ماری سن‌کلر اداره می‌شود، قوانین سخت‌گیرانه مذهبی حاکم است و هیچ‌گونه تردید یا پرسش از جانب راهبه‌ها پذیرفته نمی‌شود. در حالی‌که کلیسای کاتولیک به‌دلیل «شورای واتیکان دوم» در حال تغییر و نوسازی است، این صومعه مقاومت می‌کند و درگیری شدیدی میان ایمان سنتی و دگرگونی مدرن شکل می‌گیرد. در این میان، کاتلین باید میان باور شخصی، اطاعت کورکورانه و عشق الهی تصمیم بگیرد.

فیلم "ستارگان سینما در لیورپول نمی‌میرند" روایت زندگی پر فراز و نشیب گلوریا گراهام (با بازی آنت بنینگ) ستاره سالخورده هالیوود است که وارد رابطه‌ای عاشقانه با مردی جوان‌تر به نام پیتر ترنر (جیمی بل) می‌شود. عشق آن‌ها پر از لحظات شیرین و تلخ است، اما سرنوشت و شرایط زندگی مدام میانشان فاصله می‌اندازد. در نهایت، هر دو باید با حقیقت آینده خود روبه‌رو شوند؛ چه با هم باشند و چه جدا از هم.

درگیر با گذشته‌ای مرموز، یک مربی وفادار فوتبال دبیرستانی، تیمی ضعیف از یتیمان را در دوران رکود بزرگ به مسابقات قهرمانی ایالتی هدایت می‌کند و در این مسیر، الهام‌بخش ملتی شکسته می‌شود.

موریل و همسرش لی در آستانه آغاز یک زندگی جدید و روشن هستند، اما با ورود برادر لی همه‌چیز دگرگون می‌شود. موریل وارد یک زندگی پنهانی می‌شود؛ قمار بر روی اسب‌های مسابقه و کشف عشقی که هرگز تصور نمی‌کرد تجربه‌اش کند.

یک کانتور (خواننده مذهبی یهودی) که دچار بحران ایمان شده است، زمانی که معلم موسیقی دوران دبستانش دوباره وارد زندگی‌اش می‌شود و تصمیم می‌گیرد برای مراسم بات میتزوای بزرگسالان آموزش ببیند، زندگی‌اش کاملاً زیر و رو می‌شود.

یک سرباز کهنه‌کار جنگ دریایی با چالش‌های روانی و احساسی مواجه می‌شود وقتی تلاش می‌کند به زندگی شهری و عادی بازگردد

دو پسر جوان، بهترین دوستان مالیک و اریک، لذت‌ها و سختی‌های بزرگ شدن در مجتمع مسکونی عمومی کابری-گرین در شیکاگوی سال ۱۹۹۲ را کشف می‌کنند.

در دانمارک پس از جنگ جهانی دوم، دولت این کشور اسرای جنگی آلمانی را وادار می‌کند تا حدود ۱.۵ میلیون مین زمینی کار گذاشته‌شده در سواحل غربی کشور را پاک‌سازی کنند. در یکی از این مناطق، گروهبان کارل لئوپولد راسموسن مسئول گروهی از این اسرای نوجوان می‌شود. بیشتر این پسرها هیچ‌گونه تجربه‌ای در این زمینه ندارند. درحالی‌که نوجوانان با کار طاقت‌فرسا و خطرناک دست و پنجه نرم می‌کنند، نفرت گروهبان از آلمانی‌ها به‌تدریج کاهش می‌یابد؛ چرا که او شرایط وحشتناک این کودکان سرباز را درک می‌کند، در حالی که مین‌ها یکی پس از دیگری جان آن‌ها را می‌گیرند. در نهایت، گروهبان و پسرها در برابر تصمیمی اخلاقی قرار می‌گیرند، تصمیمی که بعدها به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین جنایات جنگی تاریخ دانمارک محکوم شد.

گیل و ای‌نز برای تعطیلات به پاریس سفر می‌کنند؛ سفری که به‌عنوان همراهی در سفر کاری والدین ای‌نز برنامه‌ریزی شده است. گیل، نویسنده‌ای موفق در هالیوود، در تلاش برای نوشتن اولین رمان خود است. او عاشق شهر پاریس می‌شود و معتقد است که او و ای‌نز باید پس از ازدواج به این شهر نقل مکان کنند. اما ای‌نز با دیدگاه رمانتیک گیل درباره شهر و باور او به اینکه دهه ۱۹۲۰ دوران طلایی بوده است، موافق نیست. زمانی که ای‌نز با دوستانش به رقص می‌رود، گیل در نیمه‌شب به پیاده‌روی می‌پردازد و منبع الهام نهایی برای نوشتن را کشف می‌کند. پیاده‌روی‌های شبانه گیل در پاریس ممکن است او را به قلب شهر نزدیک‌تر کند، اما از زنی که قرار است با او ازدواج کند، دورتر می‌سازد.

نوا اسکوشیای روستایی در دهه ۱۹۳۰. ماود دولی که از آرتریت روماتوئید رنج می‌برد، برای تحمل درد به شدت سیگار می‌کشد. به دلیل نحوه‌ی خاص راه رفتنش که ناشی از بیماری است، اغلب دیگران او را فردی نادان و ناتوان می‌پندارند، باوری که خود ماود را نیز نسبت به توانایی‌هایش دچار تردید کرده است. این دیدگاه توسط خانواده‌ی باقی‌مانده‌اش، برادرش چارلی و عمه‌اش آیدا که ماود با او زندگی می‌کند، نیز تأیید می‌شود. پس از اتفاقی که چارلی رقم می‌زند، ماود تصمیم می‌گیرد استقلال بیشتری داشته باشد و تنها متقاضی شغلی می‌شود که برای نظافت خانه‌ی اِورت لوئیس، یک ماهی‌فروش فقیر، اعلام شده است. با اینکه اورت تمایلی به استخدام یک «معلول» ندارد ــ که این موضوع باعث تنش بیشتری بین آن‌ها می‌شود ــ ماود موفق می‌شود شغل را در ازای اتاق و غذا بدست آورد. رابطه‌ی پرتنش آن‌ها به جایی می‌رسد که اورت هرگاه ماود مطابق میلش رفتار نکند، او را کتک می‌زند. ماود برای حفظ روحیه‌ی خود، شروع به نقاشی‌های شاد بر دیوارهای خانه و کارت‌های کوچک می‌کند. این آثار هنری ساده (فولک آرت) نمایانگر دنیایی است که ماود آرزو دارد ببیند. نقاشی‌های ماود توجه یکی از مشتریان اورت، یعنی ساندرا ــ یک سوشیالایت نیویورکی ــ را جلب می‌کند که از ماود می‌خواهد برایش نقاشی کند، حتی اگر نتواند یا نخواهد آثار قبلی‌اش را بفروشد. این موقعیت آغازگر مسیر احتمالی استقلال ماود از رابطه‌ی خشونت‌آمیزش با اورت می‌شود؛ مردی که در نهایت اعتراف می‌کند شاید به ماود بیشتر نیاز داشته باشد تا ماود به او. در این فرآیند، ماود فرصتی می‌یابد تا با مسئله‌ای از گذشته‌اش روبرو شود که فکر می‌کرد برای همیشه از دست رفته است.

پدری که به بیماری عصبی تخریب‌کننده مبتلا است، یک زن جوان را مجبور می‌کند که با دختر هشت‌ساله‌اش زندگی کند. در حالی که او در تلاش برای پیدا کردن خانه سالمندان مناسب است، با یک دوست قدیمی برخورد می‌کند که علیرغم داشتن یک رابطه، وارد یک رابطه عاشقانه با او می‌شود.

یک زن که به دنبال جرقه‌ای در زندگی است، یک شب پر از رمانس با مردی می‌سازد و تنها متوجه می‌شود که او به بیماری لاعلاج مبتلاست. او تصمیم می‌گیرد تا به او کمک کند تا روزهای آخر زندگی‌اش را به کامل‌ترین شکل ممکن زندگی کند.

هنگامی که یک خانوادهٔ بزرگ ایرانی-آمریکایی گرد هم می‌آیند، رازی خانوادگی فاش می‌شود که مادر و دختر جداافتاده را به کاوش در گذشته می‌کشاند و آن‌ها کشف می‌کنند که بیش از آنچه می‌دانستند به یکدیگر شباهت دارند.

داستان واقعی بزرگترین دوگانه کمدی هالیوود، لورن و هاردی، برای اولین بار به روی پرده سینما آورده می‌شود. استیو کوگان و جان سی. رایللی در نقش این دو چهره بی‌همتا، داستانی دلگرم‌کننده از آخرین تور پیروزی‌آمیز این دو را روایت می‌کنند. با اینکه دوران طلایی آن‌ها مدت‌ها به پایان رسیده بود، این دو در تور سالن‌های نمایشی بریتانیا و ایرلند به راه می‌افتند. علیرغم فشارهای برنامه فشرده و حمایت همسرانشان، لوسیِل (شرلی هندرسون) و آیدا (نینا آریندا) – که خود یک دوگانه قوی هستند – عشق آن‌ها به اجرای برنامه و به یکدیگر ادامه دارد و این دو جایگاه خود را در قلب‌های طرفداران پرشورشان تثبیت می‌کنند.

جرد ویسلر افسری در استازی (پلیس مخفی آلمان شرقی) است. فیلم در سال ۱۹۸۴ آغاز می‌شود، زمانی که ویسلر به تماشای نمایشنامه‌ای که توسط گئورگ درایمن نوشته شده است، می‌رود. درایمن به چشم بسیاری از مردم نمونه‌ای از شهروند وفادار به حکومت تلقی می‌شود. با این حال، ویسلر احساس می‌کند که درایمن نمی‌تواند به اندازه‌ای که ظاهرش نشان می‌دهد، ایده‌آل و وفادار باشد و بر این باور است که نظارت بر او ضروری است. وزیر فرهنگ با این تصمیم موافقت می‌کند، اما ویسلر تنها بعداً متوجه می‌شود که وزیر درایمن را به عنوان رقیب می‌بیند و به کریستا-ماریا ، همسر درایمن، علاقه‌مند است. هرچه ویسلر بیشتر به زندگی آن‌ها گوش می‌کند، بیشتر به آن‌ها دلبسته می‌شود. این افسر استازی که قبلاً بسیار سخت‌گیر و بی‌رحم بود، شروع به دخالت در زندگی آن‌ها می‌کند، اما به شیوه‌ای مثبت و هر جا که ممکن است، آن‌ها را محافظت می‌کند. در نهایت، فعالیت‌های ویسلر به موقعیتی غیرمنتظره منجر می‌شود و با اینکه هیچ مدرکی مبنی بر ارتکاب اشتباه پیدا نمی‌شود، او به کارهای ساده و پست سقوط می‌کند – تا اینکه رویدادی باورنکردنی اتفاق می‌افتد.

پس از اینکه آنتونی، یک لندن‌نشین هشتاد ساله که به تدریج در حال سقوط به دمانسیا است، مراقب جدیدش، آنتونی، را ترسانده، احساس تنهایی می‌کند وقتی که آن، دخترش، به او می‌گوید که به پاریس می‌رود. آنتونی که گیج و ناراحت است، در پس‌زمینه‌ای از دیدگاه‌های منحرف و زوال سریع و دلخراش ذهنی‌اش، شروع به از دست دادن تسلط بر واقعیت می‌کند و در تلاش است تا در دنیای مبهم حال و گذشته حرکت کند. اکنون، در حالی که خاطرات کمرنگ و لحظات روشنی ناگهان تغییرات خلق و خو را تحریک می‌کنند، عزیزان آنتونی، محیط اطرافش و حتی زمان خود به distorted (تحریف شده) تبدیل می‌شوند. چرا دختر کوچکترش دیگر به دیدنش نمی‌آید؟ این غریبه‌هایی که ناگهان به زندگی آنتونی وارد می‌شوند کی هستند؟